سلام دوستان خوب من ، امروز آمدم تا متفاوت باشم.

تو کام نت های که برام گذاشته بودین یکی از دوست های عزیزم گفته بود،

 که چرا از خودم و چیزهای که از درونم می تراود در وبلاگ ام استفاده نمی کنم.

امروز آمدم تا این کار را بکنم ولی به مطالبم نخندین ها...........!

خواستین هم بخندین چون گفتن خنداندن دیگران هم ثواب داره پس بخندین......!

در انتظار فردا مانده ام.

                        ولی هم اکنون تنها مانده ام.

در اندیشه دور دست ها

                         در فکر ماهی درون حوض مانده ام.

قطره قطره اشک را جمع می کنم.

                                    صورت زیبایت را در ذهن حک می کنم.

دلم که رفت، چشام که مات، صدام که زیر، پس چرا رفتی!...بمیر؟!

زندگی قله ای است که با پیمودن آن به پایان میرسد.

و ما هستیم و ا عما ل دنیوی خویش.

              (( تا روشنی هست زندگی باید کرد))

خوب این هم حرف های درونی من امید وارم که مثمر سمر واقع شده باشد.